Tag archieven: In English

ANTHONY AND SIENNA

6– Leg mij als een zegel aan uw hart

als een zegel aan uw arm.

Want sterk als de dood is de liefde

onverbiddelijk als het rijk van de doden de hartstocht,

haar vlammen zijn vuurvlammen,

een vuurgloed des Heren.

7Vele wateren kunnen de liefde niet blussen

en rivieren spoelen haar niet weg.

Al bood iemand alles wat hij bezit voor de liefde,

smadelijk zou men hem afwijzen.”

https://www.bible.com/nl/bible/328/SNG.8.NBG51

AI OVERZICHT

• Benedict’s recht: Hij had recht op een jaarlijkse toelage uit het familievermogen, maar bezat zelf niets. Hij bleef financieel afhankelijk van de welwillendheid van zijn oudere broer.
• Het gevolg: Dit verklaart Benedicts zwevende bestaan. Hij heeft de luxe van een adellijke naam, maar niet de macht of de bezittingen die daarbij horen.

• Het leger: Het kopen van een officiersaanstelling (zoals we vaak zien bij jongere zonen).
• De kerk: Een aanstelling als dominee op een landgoed van de familie.
• De advocatuur: Studeren aan de Inns of Court om advocaat (barrister) te worden.
• Benedict’s rebellie: Benedict negeert deze paden en kiest voor de kunst. In die tijd werd schilderen gezien als een adellijke hobby, maar een carrière als kunstenaar werd vaak beschouwd als beneden de stand van een Bridgerton.

• Bohemian leven: Benedict kan zich begeven in kringen waar Anthony niet gezien mag worden: de ateliers, de feestjes van kunstenaars en de lagere sociale klassen.
• Huwelijk: Hoewel er nog steeds druk is om goed te trouwen, zijn de eisen voor een tweede zoon minder streng.

”Heir and spare, or the heir and the spare, is a term referring to first-born and second-born children, usually male, in patrilineal inheritance systems. The first-born is heir apparent or heir presumptive. The second-born is redundancy should there ever be a catastrophic incident involving the first-born.[1] The brutal clarity of this winner-takes-all system contrasts with other, more ambiguous systems where heirs are never told what, how much, or if they will inherit at all”

WIKIPEDIA

HEIR AND SPARE

Alive

BRIDGERTON/BENEDICT BRIDGERTON, DE TWEEDE ZOON, DE ”RESERVE”/OVER ZIJN POSITIE

Beste Lezers

Opnieuw een Post over de Bridgerton Familie!

Deze keer over de tweede zoon Benedict, jongere broer van Anthony, de

oudste zoon en Familiehoofd, die een hoge prijs, inclusief diep liefdesverdriet, moest betalen voor zijn Oudste Zoon positie [1]

Maar Benedict, hoewel ook hij zijn uitdagingen had, had het als tweede zoon,

van wie minder afhing [2], dus een stuk makkelijker dan Anthony.

Zo had hij niet te lijden onder de [hoewel onbedoelde] soms aan wreedheid grenzende hardheid, die zijn moeder Lady Violet wel had getoond tegenover zijn broer Anthony. [3]

Iets waar zij later, toen zij het zich realiseerde, mede door het wijze advies van haar vriendin Lady Danbury [4], diepe spijt van had en

waarvoor zij aan Anthony ook haar excuses heeft aangeboden [5]

Benedict had het dus gelukkig een stuk gemakkelijker dan zijn broer, maar toch

leidde ook hij geen onbezorgd leventje, omdat hij de ”spare” was [6]

De reserve van zijn broer

Als Anthony iets overkwam, moest Benedict, die de kunstenaar van de familie

was, alles overnemen!

Lees er meer over, hieronder

Over Benedict kom ik nog meer te schrijven

HOUD MIJN WEBSITE IN DE GATEN!

ASTRID ESSED

NOTEN

NOTEN 1 T/M 6

Anthony was de emotionele wegbereider voor de rest van de familie. De lessen die Violet leerde door haar pijnlijke botsingen met hem, kwamen direct ten goede aan de jongere kinderen. Het is de klassieke tragedie van het oudste kind: hij doorstond de hardheid van een moeder die nog in de “overlevingsstand” stond, zodat zij later de zachtheid voor zijn broers en zussen kon vinden.

1. Anthony’s “Offer”
Anthony kreeg de volle laag van Violets onverwerkte rouw en haar angst voor sociale uitsluiting. Omdat hij de klappen opving, kon Violet de jongere kinderen meer bieden: 

2. De Transformatie naar Compassie
Het punt over Violets “diepe spijt achteraf” is cruciaal. Die schuldgevoelens slepen haar scherpe randjes eraf. Tegen seizoen 3 zien we een Violet die veel minder gefocust is op de regels van de ’ton’ en veel meer op het innerlijke welzijn van haar kinderen. Voor de jongsten, Hyacinth en Gregory, zal Violet een moeder zijn die niet langer reageert vanuit paniek, maar vanuit de wijsheid dat een “schandaal” overleefbaar is, terwijl een gebroken hart (zoals Anthony’s ooit was) levenslange littekens achterlaat.

3. De Ironie van de “Wegbereider”
Het is een bittere waarheid: Anthony moest door haar rigiditeit “gebroken” worden voordat Violet kon inzien dat haar methoden faalden. De vrijheid die de jongere kinderen nu genieten, is gekocht met de tranen en bitterheid van de oudste zoon. Het feit dat Violet dit beseft en er zo diep om rouwt, maakt haar personage zowel diep menselijk als tragisch.

Terwijl de oudste zoon (Anthony) alles erft, bevindt een tweede zoon zoals Benedict zich in een historisch fascinerende, maar moeilijke positie. In het Regency-tijdperk werd dit vaak het fenomeen van de “Spare” (reserve) genoemd. Hier zijn de belangrijkste historische rechten en verplichtingen die Benedicts karakter en keuzes vormgeven:

1. Het systeem van eerstgeboorterecht (Alles voor de oudste)
In Engeland gold het recht van eerstgeboorterecht (primogeniture). Dit betekende dat Anthony de titel, het landgoed (Aubrey Hall) en bijna het gehele familievermogen erfde.

2. De drie geaccepteerde carrières
Voor een adellijke tweede zoon die niet van de lucht kon leven, waren er historisch gezien drie eervolle paden:

3. De vrijheid van de reserve
Omdat hij de last van de titel niet draagt, heeft Benedict een privilege dat Anthony nooit had: sociale mobiliteit.

THE SIENA ROSSO AFFAIR

A deep wound for Anthony is also that while Daphne is allowed to marry for love [however that was within their social classes, she married a Duke, Anthony’s closest friend], his mother

coldly commands him to break up his love affair with opera singer Siena Rosso.

[Eventually it’s Siena herself who ends the affair, but triggered by Violet’s and the Ton’s fierce resistance, leaving Anthony heartbroken]

While of course Lady Violet wants him to be happy too, to her defence must be said, that

a marriage between an aristocrat and an operasinger was a no go area in Regency Time, since

opera singers not onl;y were of another social class, but were also considered

as immoral women.

Such a marriage would ruin the marriage chances of his sisters, so Violet had no choice.

But in the light of her severe strictness against him and his scolding for even innocent

mistakes he makes, her fierce resistance against his affair [which she considered as a mere ”infatuation] must have hurt him deeply, a fact Violet didn’t realize at all.

ANTHONY AND SIENNA

DE AFFAIRE SIENA ROSSO

Violet: Ik had gehoopt dat je de grootboeken zou doornemen.
Anthony: Ik ben ze al uren aan het doornemen, moeder. Het landgoed is in orde.
Violet: En hoe staat het met de familie? Je zus staat op het punt haar debuut te maken. De ogen van de ’ton’ zullen op haar gericht zijn. Op ons allemaal.
Anthony: Daphne is de perfectie zelve. Zij zal geen moeite hebben om een geschikte huwelijkspartner te vinden.
Violet: En jij? Wanneer ben je van plan je plichten serieus te nemen? Of ben je van plan elke avond in de opera door te brengen?
(Anthony kijkt weg, wetende dat ze hem doorheeft)
Anthony: Mijn privéleven is van mij alleen.
Violet: Niet wanneer het invloed heeft op deze familie. Jij bent nu de Burggraaf. Jij bent het hoofd van dit huishouden. Je vader…
Anthony: Ik ben me er terdege van bewust wie mijn vader was. En ik ben me terdege bewust van de last die hij heeft achtergelaten.
Violet: Het is geen last, Anthony. Het is een erfenis. Een erfenis waar je op dit moment met grote onverschilligheid mee omgaat. Als je niet de man kunt zijn die deze familie nodig heeft, moet je misschien opzij stappen en je broers hun eigen weg laten zoeken.

AI OVERZICHT

Violet: “En wat betreft je eigen bezigheden… Zul je een bezoek brengen aan een zekere sopraan die je onderhoudt in een appartement waarvoor jij betaalt aan de andere kant van de stad?”

Anthony: (Defensief) “Mijn privézaken zijn de mijne, moeder.”

Violet: “Niets is privé als het de reputatie van deze familie schaadt. Je bent de Burggraaf. Je hebt plichten. Je vader zou nooit…”

Anthony: (Geïrriteerd) “Mijn vader is er niet meer!”

Violet: “Nee, dat is hij niet. En toch rust de last van dit gezin op jouw schouders. Je kunt niet blijven rondrennen met vrouwen van… die stand, terwijl je zus een echtgenoot nodig heeft en dit huis een leider.”

1. De ontmenselijking: Door haar niet bij naam te noemen (“een zekere sopraan”), maakte Violet van Siena een object, een schandaal, in plaats van de vrouw van wie haar zoon hield.
2. De vergelijking met Edmund: Door zijn overleden vader erbij te halen (“Je vader zou nooit…”), gebruikte Violet Anthony’s grootste trauma als wapen om hem te dwingen Siena op te geven.
3. De financiële sneer: Door te benadrukken dat hij voor haar appartement betaalde, suggereerde ze dat de relatie puur transactioneel was, terwijl wij als kijkers wisten dat Anthony bereid was zijn leven voor haar te geven